پای ایران می ایستیم

این قلم پیش از این هم در چندین مقاله و یادداشت یادآور شده بود که نظم جهانی لیبرال فروپاشیده است. ظرفیت قواعد و سازمان‌های بین‌المللی برای دفاع از کشورهای با قدرت میانی به‌شدت محدودتر از گذشته شده‌ است. جهان در حال بازگشت به نظام آنارشیک چند قطبی بر مبنای نظریه نومرکانتالیستی است. یعنی همان نظمی که از قرن‌های شانزدهم تا نیمه بیستم میلادی بر جهان حاکم بود و استعمارگران بر مبنای آن، سرزمین‌های فراوانی را زیر استعمار خود درآورده بودند. وزیر خارجه آمریکا آشکارا حسرت بازگشت به دوره استعمار را می‌خورد. زبان و رفتار ترامپ نه تنها در برابر ایران که در رویارویی با دنیا، زبان زور و استعمارگری است. ترکیب این قدرت بی‌مهار با رژیم نژادپرست و نسل‌کش اسرائیل، جهان را بیش از همیشه در ناامنی مطلق فروبرده‌ است. واقعیت این است که ایران در تهدید وجودی کامل قرار گرفته و باید بدون کوچک‌ترین تردید و به‌طور تمام‌عیار از ایران دفاع و یک لحظه در این باره نباید تردید کرد. باید از نیروهای مسلح و هر سیاستی که اتخاذ می‌کنند، بدون لکنت زبان پشتیبانی کرد. خانه‌ ایرانیان در زیر آتش دشمن است. باید با آتش‌افروزان جنگید.

کشورهای منطقه پاسخ ایران به پایگاه‌های آمریکا در سرزمین‌های خود را نباید حمله به خود بدانند. آنان بهتر است که در گام اول، نیروهای متجاوز به همسایه خود را محکوم کنند. آنان به‌خوبی می‌دانند که آتش در خانه همسایه هر لحظه ممکن است به خانه آنان سرایت کند. بنابراین، ناظر بی‌طرف بودن در برابر این تجاوز؛ آن هم در حالی‌که جریان مذاکرات دیپلماتیک ازسوی یک عضو شورای همکاری خلیج فارس در حال انجام بود، نه تنها اخلاقی و خردمندانه نیست که آنان را در معرض مخاطره جدی قرار می‌دهد. دوم آنکه آنان باید در همین اوج بحران یک نگاه بلندمدت داشته باشند و با ایران وارد مذاکرات استقرار نظم حکمرانی امنیتی منطقه شوند.

بی‌گمان ما ایرانیان روزگار سختی در پیش خواهیم داشت. لیکن در این نبرد نامتقارن، عاملی که نشانگر موفقیت و پیروزی خواهد بود، توان ماندن یک روز بیشتر در میدان است. زنده باد ایران. پای ایران می‌ایستیم.

وزیر پیشین راه و شهرسازی

منبع: روزنامه ایران، ۱۰ اسفند ۱۴۰۴